Trudnoća.hr > Beba > Bebino zdravlje > Poremećaji hranjenja u dojenačkoj dobi i ranom djetinjstvu

Poremećaji hranjenja u dojenačkoj dobi i ranom djetinjstvu

Izvor fotografije: Press

Autor:  Tatjana Lesar, specijalist pedijatar uži specijalist pedijatrijske gastroenterologije, Poliklinika za dječje bolesti Helena

U dojenačkoj dobi i ranom djetinjstvu mogu se razviti problemi vezani uz smetnje ili zastoj u procesu hranjenja te ih nazivamo poteškoćama hranjenja.

Učestalost pojave poteškoća hranjenja iznosi od 25% do 45 % u zdrave djece, a penje se do 80% u djece s razvojnim poteškoćama, no ozbiljniji poremećaji hranjenja razvijaju se u 1 – 5% djece.

Poteškoće u hranjenju:

  • djeca s ograničenim apetitom
  • djeca sa selektivnim unosom hrane
  • djeca sa strahom od hranjenja

Poremećaji hranjenja:

  • odbijanje hrane
  • selektivnost pri uzimanju hrane
  • ruminacija
  • konzumiranje nejestivih tvari (pika)

Poremećaji ponašanja pri hranjenju:

  • poremećaj regulacije stanja gladi – sitosti
  • poremećaj hranjena vezan za privrženost roditelja i djeteta
  • infantilna anoreksija
  • senzoričke averzije
  • posttraumatski poremećaj hranjenja
  • poremećaj hranjenja povezan s medicinskim stanjem (organskim uzrokom)

Kod svakog oblika poteškoća u hranjenju potrebno je prije svega utvrditi radi li se organskoj podlozi poremećaja te u tom slučaju započeti odgovarajuće liječenje uz nastavak hranjenja. Ukoliko se ne radi o organskoj podlozi, potrebno je utvrditi radi li se o pretjeranom zabrinutim roditeljima s iskrivljenim očekivanjima ili se doista radi o poremećaju hranjenja. Upravo pojačana zabrinutost te posljedično tome poremećena interakcija između djeteta i roditelja može u konačnici dovesti do razvoja poremećaja hranjenja.

Ukoliko se radi o djetetu koje je razvilo poremećaj hranjenja (slabo žvakanje, nemogućnost uzimanja krutih obroka, odbijanje obroka, selektivnost u jelovniku) provodi se tzv“terapijsko hranjenje” uz pomoću kojega se pomaže djetetu i roditeljima prevladati problem i unaprijediti način hranjenja.
UZ gastroenterologa i edukatora hranjenja u “terapijsko hranjenje” po potrebi se uključuju i logoped i psiholog. Princip programa zasniva se na individualiziranom pristupu svakom djetetu. Nakon inicijalneprocjene kojom je obuhvaćena evaluacija procesa hranjenja, ali i cjeloviti status djeteta uključujući i njegove prehrambene potrebe te stanje uhranjenosti, nastavlja se s programom vježbi i savjetovanja koji su prilagođeni samom problemu i dobi djeteta.

Program uključuje:

  • edukaciju roditelja o pristupu djetetu s poteškoćama hranjenja prema specifičnom problemu
  • savladavanje problema izbirljivosti u jelovniku
  • navikavanje na nove okuse i teksture hrane i normaliziranje taktilne osjetljivosti
  • povećanje svjesnosti oralnih mehanizama
  • provođenje vježbi stimulacija mišića za žvakanje (uz korištenje “Talk tools” pomagala)
  • poboljšanje samih vještina hranjenja

 

Tatjana Lesar, specijalist pedijatar

uži specijalist pedijatrijske gastroenterologije

Poliklinika za dječje bolesti Helena